Zgodnie z obowiązującymi przepisami, każda lakiernia przemysłowa emitująca LZO wymaga zgłoszenia jej użytkowania lub uzyskania zgody na jej użytkowanie 30 dni przed planowanym terminem jej uruchomienia. Obok podstawowego czynnika decydującego o odpowiedniej procedurze postępowania (ilość wszystkich związków chemicznych) dodatkowym jest też wymóg nieprzekraczania emisji określonych wartości LZO w ciągu jednej godziny oraz dobry pracy instalacji.

Wielkość emisji podczas malowania i wiązania powłok malarskich lub lakierniczych zależy od techniki nanoszenia oraz parametrów procesu (głównie temperatury i wilgotności) oraz rodzaju stosowanych farb. Poszczególne rodzaje farb charakteryzują się właściwą sobie emisją (stratą) towarzyszącą podczas wiązania powłoki. Wśród powszechnie stosowanych farb w przemyśle, najniższa wartość emisji względnej, odpowiada farbie epoksydowej, najwyższa natomiast, farbie nitrocelulozowej.

Farby posiadają również właściwą sobie szybkość wiązania oraz zmiany w intensywności emisji LZO.

Poniższy wykres przedstawia straty mas powłoki w czasie pierwszych ośmiu godzin utrwalania farby.

Emisja LZO w trakcie pierwszych ośmiu godzin wiązania powłoki lakierniczej.

 

Wielkość strat LZO podczas wiązania powłoki lakierniczej pozwala na wyznaczenie emisji maksymalnej z procesu suszenia lakierowanych elementów oraz wskaźników umożliwiających obliczanie ładunku LZO uwalnianych do powietrza w dowolnym okresie rozliczeniowym.

Wyznaczenie tych wskaźników powinno uwzględniać następujące zasady:

  • wyznaczenie wskaźników właściwych dla danej grupy farb,
  • ocenę możliwości rozdziału emisji sumy LZO na poszczególne grupy związków farb,

Obecność w farbach mieszaniny węglowodorów, powoduje wykazanie indywidualnej analizy.

W przypadku, gdy ich rozdział na węglowodory alifatyczne, aromatyczne i inne związki organiczne jest uzasadniony ekonomicznie, przyporządkowania takiego można dokonać na podstawie charakterystyki z tabeli opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza – węglowodory.

Dodatkowym czynnikiem przy emisji LZO związanej z właściwościami i rodzajami stosowanych farb, jest metoda nanoszenia powłoki, grubości oraz parametrów jej oprzyrządowania do nanoszenia na element. Oprócz podziału emisji pomiędzy procesy malowania i suszenia oraz danych o efektywności urządzeń do ochrony środowiska, wielkość emisji roczne powinna uwzględniać wartości wynikające z rocznego bilansu masy LZO , w tym ocenę emisji niezorganizowanej.

Kontakt

przetwarzanie moich danych osobowych podanych w powyższym formularzu, przez firmę NT TRADE, w celu otrzymania informacji handlowych.

Logowanie